Jakie są ruiny mitycznego Pałacu w Knossos?
Zaktualizowano:
Dlaczego pałac w Knossos robi wrażenie na każdym archeologie
Spędziłem w Knossos trzy dni w maju zeszłego roku, kiedy pracowałem nad badaniami architektury minojskiej. Pierwsze, co się widzi na ruinach, to ogromny kompleks z setkami pomieszczeń na powierzchni około dwudziestu dwóch tysięcy metrów kwadratowych. Centralny dziedziniec o wymiarach pięćdziesiąt na dwadzieścia osiem metrów pozostaje najbardziej rozpoznawalnym elementem.
Sala tronowa zachowała gipsową ławę wzdłuż ścian oraz kamienny tron, który stoi tam już tysiąclecia. Freski z delfinami w komnatach królowej wciąż mają oryginalne kolory, choć były wielokrotnie restaurowane. System wodociągowy z terakotowych rur działał tak przemyślanie, że inżynierowie do dziś studiują jego zasady.
Arthur Evans odbudował część kolumn i pierwszych pięter na początku dwudziestego wieku, przez co powstaje wiele kontrowersji. Niektórzy archeolodzy uważają jego pracę za zbyt swobodną interpretację, ale właśnie dzięki temu zwiedzający mogą sobie wyobrazić skalę budowli. Magazyny do przechowywania zawierały ogromne pitosy na oliwę i zboże, niektóre ponad dwa metry wysokości.
Labiryntowy układ z mnóstwem korytarzy i schodów na różnych poziomach rzeczywiście przypomina mit o Minotaurze. Liczyłem przejścia między wschodnim a zachodnim skrzydłem i pogubiłem się po czterdziestu siedmiu zakrętach.
Jakie są ruiny mitycznego Pałacu w Knossos?
Opowiedzcie o podstawowych faktach dotyczących pałacu w Knossos — jak jest stary, kto tam mieszkał, kiedy go odkryto? Jedziemy za tydzień i chciałbym się chociaż trochę przygotować i rozumieć, na co patrzę, a nie tylko chodzić i robić zdjęcia.
Beata
Ile czasu potrzeba na zwiedzenie wszystkich sal
W zeszłym tygodniu przyjechałam do Knossos rano o dziewiątej i wyszłam dopiero po drugiej po południu. Na początku wydawało się, że dwie godziny wystarczą, ale kiedy zaczęłam przyglądać się szczegółom w każdej sali, czas zniknął niezauważalnie. Zachodnie skrzydło z pomieszczeniami kultowymi i skarbcami zajmuje spory obszar, tam znalazłam pozostałości schodów, które prowadziły na drugie piętro.
Freski «Paryżanka» i «Zbieracze szafranu» znajdują się w osobnych strefach, między którymi trzeba się całkiem niezgorzej przejść. Przewodnik opowiadał o systemie oświetlenia przez studnie świetlne i specjalnie weszłam do kilku pomieszczeń, żeby sprawdzić, jak to działa nawet teraz. Północne wejście z freskami procesji prowadzi do długiego korytarza, skąd otwierają się niespodziewane zakątki kompleksu.
Jeśli się spieszyć, można obejść główne sale w godzinę, ale wtedy ominie się mnóstwo ciekawych rzeczy w pomieszczeniach piwnicznych i na wschodnich tarasach.
Co zostało z komnat królewskich
Komnaty króla i królowej znajdują się na niższym poziomie wschodniego skrzydła, gdzie schodzi się schodami w dół od centralnego dziedzińca. Tam zobaczyłam pozostałości kolumnady i studni świetlnej, która przenika przez kilka pięter. Ściany mają resztki tynku z ornamentami w postaci spiral i motywów roślinnych.
W komnatach królowej na ścianach zrekonstruowane freski z przedstawieniem delfinów i stworzeń morskich. Oryginalne fragmenty przechowywane są w muzeum w Heraklionie, ale nawet kopie dają wyobrażenie o przepychu tych pomieszczeń. Obok znajduje się łazienka z terakotową wanną i systemem odprowadzania wody.
Komnaty królewskie miały osobne wejście ze schodami, co pozwalało rodzinie królewskiej przemieszczać się niezależnie od stref ceremonialnych. Zauważyłam, że wszystkie pomieszczenia zorientowane są tak, żeby latem unikać upału, a zimą otrzymywać maksimum słońca. Podłogi w niektórych pokojach mają ślady po drewnianych konstrukcjach, które trzymały meble czy elementy dekoracyjne.
Czy zachowały się oryginalne freski czy rekonstrukcje
Bruno Planck
Specjalnie przyjechałem zobaczyć oryginalne freski, ale okazało się, że większość prawdziwych fragmentów przeniesiono do Muzeum Archeologicznego w Heraklionie. Na miejscu w Knossos widzi się przeważnie kopie, stworzone według wzorów Evansa i jego artysty Pieta de Jonga. Używali zachowanych kawałków często nie większych niż dłoń i domalowywali resztę według własnego uznania.
Na przykład słynny fresk «Książę z liliami» złożony jest z kilku niewielkich fragmentów, znalezionych w różnych miejscach pałacu. Niektórzy archeolodzy uważają, że to w ogóle nie książę, tylko kapłan albo atleta. Fresk z bykiem przy północnym wejściu też jest w znacznej mierze zrekonstruowany, choć główne kontury zachowały się całkiem nieźle.
W sali tronowej malowidła na ścianach wykonane zostały w latach dwudziestych ubiegłego wieku, ale bazują na prawdziwych wzorach sztuki minojskiej z innych pomieszczeń. Jeśli chcesz zobaczyć autentyczne freski bez dodatków, trzeba iść do muzeum, tam są wystawione osobno z wyjaśnieniami, co jest oryginalne, a co nie.
Jak wygląda system przechowywania produktów
Zachodnie skrzydło pałacu zajmują długie korytarze z ogromnymi kamiennymi naczyniami do przechowywania. Naliczyłam osiemnaście pomieszczeń wypełnionych pitosami różnych rozmiarów. Największe sięgają prawie mojego wzrostu, a mam sto siedemdziesiąt pięć centymetrów. W podłodze między nimi są zagłębienia, dokąd ściekała oliwa czy wino w razie popękania naczynia.
Niektóre pitosy ozdobione są reliefowymi ornamentami w postaci lin czy fal. Archeolodzy obliczyli, że całkowita pojemność wszystkich naczyń mogła sięgać kilkuset tysięcy litrów. To świadczy o tym, że pałac kontrolował dystrybucję produktów dla dużej liczby ludzi, możliwe że dla całej wyspy.
Czy naprawdę był tam labirynt
Kiedy błąkałem się korytarzami Knossos bez mapy, szybko zrozumiałem, skąd wziął się mit o labiryncie. Układ pałacu jest na tyle zawiły, że nawet z tabliczkami łatwo się zgubić. Pomieszczenia rozmieszczone są na czterech czy pięciu poziomach, schody pojawiają się niespodziewanie, a niektóre korytarze prowadzą w ślepe zaułki.
Słowo «labirynt» pochodzi od «labrys», co oznacza dwusieczną siekierę, święty symbol Minojczyków. Być może sam pałac nazywał się «dom dwusiecznej siekiery», a później Grecy przekształcili to w historię o labiryncie Minotaura. Widziałem przedstawienia labrysu na wielu ścianach i kolumnach.
Centralny dziedziniec służył jako punkt orientacyjny, ale od niego rozchodzi się dziesiątki przejść w różnych kierunkach. Jest wersja, że zawiła struktura miała znaczenie rytualne lub chroniła skarbce przed nieproszonych gośćmi. W każdym razie po trzech godzinach spaceru wciąż odkrywałem nowe zakątki.
Zobacz także inne odpowiedzi na pytania dotyczące tego tematu:
PRZYDATNE USŁUGI W JĘZYKU POLSKIM, Z KTÓRYCH REGULARNIE KORZYSTAMY PODCZAS NASZYCH PODRÓŻY
- Agregator taksówek i transferów, w którym możesz określić cenę za przejazd, która jest dla Ciebie wygodna: GetTransfer
- Wynajem samochodu w Grecji: DiscoverCars, AutoEurope oraz EconomyBookings
- Znajdź tanie hotele: HotelLook
- Znajdź przewodnika, wycieczki lub bilety do muzeum: GetYourGuide
AUTORZY TEGO PRZEWODNIKA
Jestem zapalonym niezależnym podróżnikiem, travel bloggerem z ponad 10-letnim doświadczeniem
Podróżuję po Europie już od 8 lat. Tutaj dzielę się swoim doświadczeniem i przydatnymi poradami, jak wybrać dobrą wycieczkę fakultatywną i później nie pożałować
O AUTORACH
Dobrze widzieć Cię na mojej stronie! Mam nadzieję, że informacje, którymi się tu dzielę, przydadzą się Wam, bo uwielbiam nie tylko podróżować, ale także dzielić się własnymi doświadczeniami i odkryciami.
O nas i o tym, dlaczego prowadzimy ten Autorski Przewodnik po Chorwacji, napisaliśmy szczegółowo tutaj
AUTORZY TEGO PRZEWODNIKA
Jestem zapalonym niezależnym podróżnikiem, travel bloggerem z ponad 10-letnim doświadczeniem
Podróżuję po Europie już od 8 lat. Tutaj dzielę się swoim doświadczeniem i przydatnymi poradami, jak wybrać dobrą wycieczkę fakultatywną i później nie pożałować
O AUTORACH
Dobrze widzieć Cię na mojej stronie! Mam nadzieję, że informacje, którymi się tu dzielę, przydadzą się Wam, bo uwielbiam nie tylko podróżować, ale także dzielić się własnymi doświadczeniami i odkryciami.
O nas i o tym, dlaczego prowadzimy ten Autorski Przewodnik po Chorwacji, napisaliśmy szczegółowo tutaj