O autorce Ingrid - artystce-ilustratorce, która od 2019 roku odkrywa ukryte piękno Grecji i dzieli się wiedzą o autentycznych miejscach poza szlakami turystycznymi

Cześć! Nazywam się Ingrid, jestem artystką-ilustratorką, a moja miłość do Grecji zaczęła się zupełnie przypadkowo. W 2019 roku pracowałam nad serią ilustracji do książki dla dzieci o starożytnych cywilizacjach i zdałam sobie sprawę, że bardzo brakuje mi wrażeń wizualnych. Postanowiłam pojechać do Grecji na kilka tygodni w poszukiwaniu inspiracji – i pozostałam pod jej urokiem na zawsze.

Teraz staram się być tu co najmniej raz w roku, zawsze o innej porze roku. Grecja dla artysty to niesamowita paleta barw, która zmienia się w zależności od pory roku. Wiosenna Grecja to feeria zieleni i kwiatów, letnia – kontrasty jasnego słońca i głębokich cieni, jesienna – ciepłe złote odcienie, a zimowa – szczególna miękkość kolorów i niesamowita jakość światła.

Władysław i Julię poznałam w 2023 roku na Rodos, w stolicy wyspy. Siedziałam na schodach przy murze twierdzy i robiłam szkice detali architektonicznych. Oni dyskutowali o historii tego miejsca, a my zaczęliśmy rozmawiać. Podzieliłam się z nimi swoją wiedzą na temat specyfiki architektury Rodos.

Okazało się, że mamy bardzo podobne podejście do poznawania miejsc – zwracamy uwagę na szczegóły, których większość ludzi po prostu nie zauważa. Spędziliśmy razem resztę dnia, a ja pokazałam im kilka sekretnych miejsc w starej części miasta, z których roztaczają się szczególnie piękne widoki. Oni z kolei podzielili się faktami historycznymi, o których nie wiedziałam.

Po podróży pozostawaliśmy w kontakcie poprzez media społecznościowe. Regularnie publikowałam swoje greckie szkice, a oni opowiadali o rozwoju swojego projektu przewodnika. Kiedy Władysław zaproponował mi współautorstwo, od razu się zgodziłam – to przecież doskonała okazja, aby uporządkować swoją wiedzę o Grecji i podzielić się nią z innymi ludźmi.

Podczas podróży po Grecji rozwinęłam szczególną wrażliwość na miejsca o wyjątkowej atmosferze. Wiem, gdzie znaleźć najlepsze punkty widokowe, nieskażone tłumami turystów, które zakątki starożytnych miast zachowały największą autentyczność. Często są to miejsca, które nie znajdują się na typowych trasach turystycznych, ale właśnie tam można poczuć prawdziwego ducha Grecji.

Specjalizuję się w małych miastach i wioskach, zwłaszcza w regionach górskich. Zachowała się tam tradycyjna architektura i można zobaczyć, jak naprawdę żyją Grecy. Znam wiele malutkich osad, gdzie czas jakby się zatrzymał – kamienne domy z terakotowymi dachami, wąskie uliczki, starożytne kościółki ukryte wśród zieleni oliwek i cyprysów.

Szczególnie lubię odwiedzać te miejsca w okresie świąt religijnych. Grecka tradycja prawosławna tworzy niesamowitą atmosferę – procesje ze świecami, ozdobne kościoły, tradycyjne stroje. Wszystko to zapewnia niesamowite wrażenia wizualne i pomaga lepiej zrozumieć grecką duszę.

W swoich komentarzach do artykułów staram się dzielić właśnie tymi odkryciami – opowiadać o miejscach, w których można poczuć prawdziwą Grecję, udzielać praktycznych porad, jak znaleźć najpiękniejsze i najbardziej autentyczne zakątki. Często wiąże się to z cechami krajobrazu, architektury lub po prostu z dobrym wyborem czasu – kiedy przyjechać, aby zobaczyć miejsce w najlepszym świetle.

Dzielę się również spostrzeżeniami na temat tego, jak zmieniają się greckie miejsca w zależności od pory dnia i roku. Wielu turystów widzi Grecję tylko w godzinach szczytu, kiedy słońce jest w zenicie i wszędzie są tłumy ludzi. Ale prawdziwa magia często dzieje się wcześnie rano, o zachodzie słońca lub poza sezonem, kiedy można spokojnie cieszyć się pięknem bez zgiełku.

Grecja nauczyła mnie dostrzegać piękno w prostych rzeczach – w grze światła na starożytnym kamieniu, w sylwetce samotnego cyprysu na tle morza, w twarzach starszych Greków siedzących w cieniu platana na wiejskim placu. Właśnie tym spojrzeniem staram się podzielić w przewodniku.