Jaki jest plan zwiedzania Akropolu?

Przyjechałam do Aten w maju zeszłego roku, kiedy słońce już mocno grzało po dziewiątej rano. Wejście od strony zachodniej zbocza okazało się jedyną słuszną decyzją, bo stamtąd otwiera się perspektywa na cały kompleks i od razu rozumiesz skalę. Wchodzisz powoli, przez Propyleje, gdzie kamienne schody są wypolerowane milionami stóp do lustrzanego połysku.

Pierwsze, co widzisz po bramie – świątynia Nike po prawej. Niewielka, ale zachowana lepiej niż inne budowle. Zatrzymałam się tam na jakieś pięć minut, po prostu patrzyłam na panoramę miasta. Potem idziesz prosto do Partenonu, głównej budowli na płaskowyżu. Można go obejść dookoła, ale najlepsze kąty do zdjęć – z północno-zachodniego rogu, kiedy światło pada z boku.

Erechtejon zostawiłam na koniec, choć stoi z lewej strony od Partenonu. Tam są te słynne kariatydy, o których wszyscy słyszeli, ale oryginały dawno są w muzeum. Za to z tarasu przy Erechtejon widać dzielnicę Plaka w dole, i to już zupełnie inny widok niż z głównego placu. Całe zwiedzanie zajęło mi około dwóch godzin, choć można by szybciej, gdybym nie zatrzymywała się na każdym kroku.